20 Aralık 2010 Pazartesi

YAŞIYOR OLMANIN DAYANILMAZ AĞIRLIĞI



Emilia-Bıg Bıg World



Kimbilir nerde nasıl sona erecek hikayemiz.Yapamadıklarımız ,yaptıklarımız ve özlemlerimizle.Sahi ilk canın ne zaman yandı senin ,hani annenin sobaya elinle dokunursan yanacağını söylediğin de sırf meraktan , yanan sobaya elini sürdüğün gün mü ?. O yoldan gidersen çok ağlayacağını söylemelerine rağmen bildiğini okuyup o yoldan gittiğin gün mü ? Ödevini yapmadığın da öğretmeninden sınıfın önünde azar işittiğinde mi ? Babandan ilk tokatı yediğin mi ? Hayırlamıyorsun değil mi ? O zaman mutluluktan ayakalarının yerden kesildiği o ilk günü söyle bana.Evcilik oynarken aniden çıkıp gelen o sarışın bebeği ellerine aldığında mı ? annenin sana aldığı o kırmızı elbiseyi ilk giydiğinde mi ? ya da karne hediyesi olarak pembe bisikletin kapının önünde çalan zilini duyduğnda mı ? Bunuda hatırlamıyorsun değil mi ? Öyledir hatırlamaz insan, ilk canının yandığı günü de.En çok mutlu olduğu günü de.Çünkü ; çok diye bir şey yoktur insan hayatında.Hep daha fazlası vardır. Belki o zaman küçük olduğundan ,belki de şimdi hatırlamaya değer bulmayacak kadar büyüdüğünden hiç birini hatırlamıyorsundur..



Hiç unutmam sanıyor ya insan unutuyor aslında ve üstelik binlerce kez düşse de aynı çukura ,bir daha olmaz sanıyor ama oluyor işte.Her tökezleme de ,her düşüşün de eski bir fotoğrafa bakar gibi bakıyor yaşadıklarına ve hep burnunun direği sızlıyor.Ve yüksek sesle şöyle düşünüyor ne kadar da mutluymuşum.Belki insanın asıl canını yakan ,acılarından çok mutluluklarıdır.Defalarca aynı kapıdan geçmek zorunda kalsa da .Aynı kilitleri farklı yöntemlerle açmaya çalışsa da.Hiçbir şey öğrenemiyor insan ,her bir acıdan , mutluluktan ya da yaşadıklarından ders aldığını düşünse de çoğu kez yanılıyor. Çünkü; hayat karşısın da hazırlıklı olunmuyor.En belklenmedik zamanlarda çıkıyor karşımıza en zor sınavlar...









FOTOĞRAF :1X.COM
Not : Çok hastayım ben biri bana çorba yapsın istiyorum çok şey mi istiyorum :( öhöö

21 yorum:

nil dedi ki...

Çok samimi bir yazı, içini dökmek gibi. ben de dökeyim biraz, bilyormusun ben hiç ders almayı beceremedim ateş böceği...kendime defalarca sözler verdim, yeniyıl, yeni yaş kararları aldım ama yeniledim, yineleim hatalarımı. eskiden dert ederdim bunu kendime ama büyüdükçe diyorum ki, belki de masumiyetimizi koruyan budur.o kadar da olmamamız, pişmememiz bu hayatta iyidir belki ne dersin :)

nil dedi ki...

ama notu sonradan gördüm ben, geçmiş olsun...
işte sana çorba, gülümseyerek iç olur mu :)))

http://www.hafif.org/imaj/nazokiraze/tavuksuyunacorba2gq3.jpg

sufi dedi ki...

Böceğim yine umutsuzluk ve yılgınlık damlıyor satırlarından.Hiç unutulur mu mutlu günler, güzel gülen gözler, ilk dokunuş, ilk gönül yangınımızın nerede başladığı? Unutulur mu?
Ama ders almadıkça üstüne üstüne gelir acılar...Evrene teşekkür edip yaşattıkları için başka bir derse geçmek gerek artık bence.Sevgilerimle.

beenmaya dedi ki...

ateşim böceğim çok geçmiş olsun sana acil şifalar dilerim. geleyim hemen bir çorba yapayım ardına da bir çay :)))

Budeliçocuk dedi ki...

''Buna Dünya Derler Hepisi Geçer''
''Hangi Günü Gördün Akşam Olmamış''
Kul Hüseyin ne güzel demiş...
acılarla ve mutluluklar...
Hayatın iki yüzü...
biri olmadan diğeri olmayan,olamayan...
Geçmiş olsun..

uçurtma avcısı dedi ki...

geçmiş olsun..
bu ara havalarda aldatıyor bizi...insanlar gibi:)
dikkat etmek lazım..
hanı dedın ya aynı kilitkeri farklı yöntemle açmaya çalışıyoruz diye...
çok güzel bi nokta...
en azından aynı yöntemleri kullanmıyoruz..tecrübeler farklı yöntemler denemeyi gerekli kılıyor...
bazen çok iyimser olup herşeye mutlu olsak acılarla uğraşmasak keşke...

AyŞeGüL dedi ki...

Böcük'üm Ateş'im gönderem mi sana şifalı kış çorbamdan? geçmişler olsun,şifalar seni bulsun. sarılırım sımsıcak:)

Profösör dedi ki...

Hayat sürprizlerle doludur. Sevinirsinsde, üzülürsün de..

sewnch dedi ki...

bence unutmak diye birşey yok sadece onun kardeşi alışmak var galiba..
alışıyoruzki yaşayabiliyoruz yoksa inan devam edemezdik ateşböceği ne dersin??

ELİF dedi ki...

Ah canım..
Aslında ilk ne zaman canının yandığını unutmaz ama net olarak da hatırlayamaz..Nedense en acılar unutulmuyor ama en mutlu olduğum anları unutuveriyoruz hemen...Neden acaba diye çok sorgularım ben ve bır cevap bulamadım...
Yazı güzeldi...
Bu arada geçmiş olsun canım.Geçen hafta ben öyleydim..Bu sıralar salgın herhalde...
Yakın olmuş olsak ben sana yapardım çorba...

Ateş Böceği dedi ki...

nil: Biz ders aldığımız sanıyoruz çoğu kez ama olmuyor öyle işte..Alınmıyor aynı olaya 2 sene sonra verdiğin tepki çok başka olabiliyor..
belkide kimbilir herkes kendi dnyasında ,bir hikaye yazıyor

Ateş Böceği dedi ki...

nil : Gördüm :) avuk suyuna çorba olsada içsem ühüü

Ateş Böceği dedi ki...

sufi:Unutuluyor sanki ablam ,hani unutmam sanıyorsun untuyorsun karamsar değilim aslında sadece nedeni bilmediğim bir ruh hali ay tutulmasından ..Tarot istiyorum ben :))

seni seviyorum

Ateş Böceği dedi ki...

beenmaya:Canımsın teşekkür ederim :) çorbanın kralını yaarsıns en hem bana bir de ,çay miss gibii :)

Ateş Böceği dedi ki...

Budeliçocuk:Her ikisi aslında bizi ,var eden yoksa yaşıyor olmanın bir anlamı olmazdı gerçekten :)

teşekkür ederim

Ateş Böceği dedi ki...

uçurtma avcısı:bazen çok mutlu oluyoruz zaten ,umutlu oluyoruz :) kilitleri farklı açsakta sanki aynı kapıdan aynı yöne çıkıyoruz hep ..

teşekkür ederim :)

Ateş Böceği dedi ki...

AyŞeGüL:Ev yapımı mı ? geliyorum İzmire benn :)

Teşekkür ederim canım benimm

Ateş Böceği dedi ki...

Profösör :Hayat hep süprizlerle dolu ..ne güzel değil mi

Ateş Böceği dedi ki...

sewnch :Alışıyormuyuz yoksa -mış gibi mi yapıyoruz..Hep bunların çelişkisini yaşadım ben bazen devam etmeye gücümüzün kalmayışı bundandır sanırım..

Ateş Böceği dedi ki...

ELİF :olsaydık çorba yapardın elbet biliyorum ki canım arkadaşım :)

ayrıca her şey unutuluyor çünkü ;yeni gelen eskisinden çok daha yakıyor canımızı..

özlem dedi ki...

Hayat çoktan seçmeli bir sınav gibi Ateş'im...
Kalemine sağlık.