14 Kasım 2011 Pazartesi

(*)

Kurduğunuz hayaller yalnızlığınızı ve içinizde ki boşluğu çoğaltmaya yarar sadece.Hiç birimiz ruhumuza hükmeden duyguları yeteri kadar tanımıyoruz. Buna rağmen her birimiz sadece kendi duygularımızın kölesiyiz.Sırf bu yüzden bile yaşamak hep bir başkası olmaya çalışmaktan geçiyor.Taktığımız maskeler sadece iç denizlerimiz de kaybolmamıza sebep.Her insanın kendine bile itiraf edemeyeceği sırları vardır. O yüzden kimse bana gerçeklerden bahsetmesin çünkü; yeryüzünde yaşayan hiç bir insanoğlu yeteri kadar samimi değildir

6 yorum:

Hamiyet Akan dedi ki...

Tüm sözlerine katılıyorum.
Bir şiirimde şöyle demiştim;
"...bir vernik bir cila
her yüze sürülen işte bu yalnızca..."

Sevgiler Ateş Böceği

beenmaya dedi ki...

gerçek baktığın yere göre değişir. ve düşlerde kurduğun yere ve zamana göre belki de...

Ateş Böceği dedi ki...

Hamiyet Akan:Senin sözünede katılmamak mümkün değil yani ..Asıl ben teşekkür ederim.

Ateş Böceği dedi ki...

Mayam : Değişir değişir ve her insan kendince bir yerlerden bakar işte hayata ..

infantulus dedi ki...

hayalleri sevmem
ama düşlere bayılırım
hayal sanki hayali ama düş öyle değil;düşü yaşarsın

duygular yaşanmak
karşı koyulmak
duyulmak
içindir,tanımaktan çok duyguyu duyguyla algılarız...tanıştırmaz,gereği var mı illaki tanımanın...

http://tr.wikipedia.org/wiki/Ego

gerçek ise inançla ilgili
http://www.nisanyansozluk.com/?k=ger%C3%A7ek

yani mutlak gerçek yok (bu da gerçek değil)

Şu Ego linkindeki ego aşılır,beklenti amaç insanlık değerler korkular duygularvs vs den arınırsa,bir tarafa bırakırsa ...bu bile samimi gelmiyor..robotik oluyor...samimiyette yalan,korku,endişe de olmalı..samimiyette gözden akan yaşa ayak parmak uçlarındaki kılcal damarda akan alyuvarlar yas tutmalı....

gönlünce kal

şafak dedi ki...

canımın sıkıntı sınırıydı gün ki hala öyle
bu yüzden
o sayfadan şuraya, şuradan bakalım nereye, derken sayfandayım
ki durdum biraz şimdi
çünkü seçtiğin isim yada çağrışımı bana incelikli
ki bir geçmişte
hayatın sisi içinde, birbirinin ışıklarını göremeyip
birbirine çarpa çarpa ölen ateş böceklerine dair bişeyler karalamıştım, belki onun anısına belki de merak
hani senin ışığın ne kadar siler içinde tutsak yada ne kadar parlak anlamak için
son yazına bakındım
sonra az daha diyerek geriye doğru gittim
aslında hiç bişey demeden çıkacaktım buydu niyetim
ama o arada çok sevdiğim ve az biliniyor sandığım bi şiire rastlayınca
az daha geriye gitmeye çevirdim sayfaları
şiirler şarkılar arasında yine bir izi olan bi başka alıntıladığın şiir iteledi beni yine geriye doğru
son olarak işte şu an tam buradayım
ve bu yazıda çıkıcam sayfandan evet : ) /iyi haber : )/
aslında anlamak kendini anlatmak
yada sanmak yahut çıkıp heryerden ve herkesten gitmek isteği üzerine de bi şeyler dedi iç sesim sayfalar arasında gezinirken
ama onları sustum /zaten konuş konuş ne ki / şimdiyse bu kısa yazıya dair kısa birşeyler diyerek
ayrılıyorum,
demişsin ya hiç bir insan yeteri kadar samimi değil,
belki de artık en yaklaştığımız yer samimiyete
ağrılarımızdır
yada bana öyle geliyor
onun dışında çok şeyimize sızıp karışmış sahtelik
bir tek acılarımızda duruyor en fazla içtenlik .
güzel olsun gün.