15 Mart 2010 Pazartesi

ORTAK PAYDAMIZ



Hiç düşündünüz mü ...? Bu kadar çok insanı bir arada tutan şeyin ne olduğunu ..? Göz renkleri ,konuşmaları ,etrafa yaydıkları enerjileri,gülümsemeleri ,ve buna benzer bir çok etken hangisi yakın gelir de bize sorgusuz dahil ederiz onları hayatımıza ..?? Sadece dış görünüşleriyle mi yakınlık kurarız..Belki ilk önce budur etken ..Ya sonra neden çoğu insana içimizi dökeriz ve güveniriz ...Ben çok düşündüm ve hatta çoğu kez neden diye sorguladım çevremde ki herkesi tek tek ..Bir sevgiliyi seçerken ,kendimize dost edinirken, nelere dikkat ederiz ...Her canlı kendi evrenin de bir hikaye yazar ve bu hikayeler kimi zaman kader denilen o karmaşadan çıkıp yol olur önümüze ..Kimi zamanda tek tek gergef işler gibi kendi çabalarımızla yazarız masalımızı ... Gerçek olması ümidiyle kahramanlar oluştururuz ,mekanlar kurarız kendi zihnimiz de ..Ve bu hikayeler de karşımıza çıkan her bir kahraman aslında en çok kendi eksik yanlarımızı tamamlar ...Çünkü insanları bir arada tutan şey mutluluklarından çok acılarıdır...


Bir sevgiliyi seçerken, bir dosta güvenirken isteriz ki eksik yanlarımızı tamamlasın ..Diğer yarımız olsun ..Yoksa ne anlamı kalırdı sevgili olmanın ,dost olmanın ..O sizi tamamlarken , öbür yandan fark edersiniz ki siz de tamlıyorsunuz onun yarımlarını ...Bir bütün oluyorsunuz zamanla ..Burada eksik olan şey maddeden ve görünenden çok daha fazlası ..Madde çoğu kez ve hatta geri dönmemek üzere terk eyler insanoğlunu ..Görünense her zaman ,bakıldığı gibi değildir ..Burada bahsedilen şey manevi eksikliktir ..Seçtiğiniz ve hayatınıza girmesine izin verdiğiniz insanlara dikkat edin ..Mutlaka sizinkine çok benzer acılar çekmiştir ...



Ortak paydalarımız aynı ..Yani hayatın bir köşesinden tutarken ..Aynı havayı solumaktan ,aynı göğün altında var olanı yaşamaktan çok daha ötesidir ..Acıya bulaşan insanların gülerken ,ağlarken ,severken ,sevilirken ,mutlaka bir kanatları kırıktır ...Uçarlar ama hep arkalarına bakarak geride bıraktıklarına ve bırakacaklarına üzülerek ...Çoğu insana anlamsız gelen bir sözün ,bir şarkının ,bir duygunun bu insanlar üzerinde ki etkisi hissedilenden çok daha fazladır ..Oturup çevrenizdeki insanları gözlemleyin ..Mutlaka ve mutlaka sizin çektiklerinize benzeyen ve hatta çoğu kez aynı olan duygulardan geçmişlerdir...Hayat bir şekilde ve bir yerlerde karşınıza çıkartır bu insanları siz isteseniz de istemeseniz de ...Ve ortak paydası acı olan insanların dostlukları , sevgilikleri ya da siz her ne diyorsanız onlara nasıl hitap ediyorsanız , birçok şeye sahip olan insanlarınkinden çok daha sağlam ve uzun sürer ...



Ortak paydamız her ne kadar acı olsa da ...Bölüşerek ,paylaşarak ,tamamlayarak yaşıyoruz bu hayatı ..Acılarımız aynı ,mutluluklarımızda bir birine benzer ..Çünkü hayatta büyük şeylerin değil küçük şeylerin mutlu ettiğine inanırız ve acıyla erken tanışanların yüzlerine baktığınızda anlarsınız ..Büyük şeyler değil aslında en çok küçük şeyler yer bitirir insanı ..'' Duvarı nem insanı gam yıkar '' ve yine o çatlaklarımızdan sızan acıyı bir başka el gelir tamir eder çünkü o da kendi hayatını tamir etmemizi ister yani ayna olur, yani ayna tutar, yani dosttur, yani sevgilidir ya da sizin acınıza çok benzeyen acılardan geçmiş diğer yarınızdır...

9 yorum:

Bekriya dedi ki...

iyi anda da kötü anda da yanında olabilmek tüm mesele. herkese bağırıp çağırabildiğin bir anda bağırmana aldırış etmeden göğsüne bastırabilmek.

ve benzer acılar çekmiş olmak ortak paydaları oluşturmakta önemli. acının ortaklığı güçlendirebiliyor her şeyi

benim tüm bunların ötesinde bir meleğim var çok şükür ki :)

cüzzamlı melek dedi ki...

Bir sevgiliyi seçerken, bir dosta güvenirken isteriz ki eksik yanlarımızı tamamlasın ..Diğer yarımız olsun ..

ya harika bi yazıydı. uzundu ama valla billa hepsini okudum. okurken aklıma sadece bekriya geldi. görüyorum ki o da beni anmış... tevafuk...

ya ben açıkçası "sevgili"ye pek kıymet vermem ama dost dedin mi, sol böbreğimi vermek için tereddüt etmem. dostum yeter bana. misal, bekriya'yı bin sevgiliye değişmem. evet ortak paydamız çok.
çünkü hepimiz kırık kanatlarla çizdiğimiz gökyüzünde özgürce uçabilmenin hayalini kuruyoruz...
(vuuu)

Efsa dedi ki...

:) benimde aklımdan hep ateşböceği geçti.
Ortak yaşanmışlıkların gölgesinde buluştuk derdim bazı bazı yorumlarda. Yazın direk benim bu ifade etmek istediğimin uzun hali gibi olmuş.

Ama ne hikmettir bizim bu ağlak modlu yazılara inat, ne kadar güleç yüzlü olduğumuzu anlatırken zorlanıyorum. İnanası gelmiyor insanların. :) oysa bir bilseler ne kikirdek olduğumuzu.

hayatınortasında dedi ki...

Tıpkı, yazdıklarını okurken, içimi saran sıcaklık gibi.. :)

Ateş Böceği dedi ki...

Bekriya :Ne güzel iştee melenn var yanında bu dünyanın en güzel duygusu olsa gerek..:))

Ateş Böceği dedi ki...

cüzzamlı melek :ha haa diğer yazıları okumuyormusun yoksaa :)) çok güldüm yaaa sevorumm senii melemm ..

hem bak bekriyada senden bahsetmiş ne güzel kalp kalbe karşıdır derlerr :))

Ateş Böceği dedi ki...

Efsa : Cansın sennnnnn :)) daha ötesi varmı kii

Ateş Böceği dedi ki...

hayatınortasında : Ahh çok teşekkür ederim çok mutlu oldumm ..

NiLaY dedi ki...

Haykiris beydeki odulunuz sayesinde blogunuzu kesfettigim icin cok mutluyum :)) sevgiler..