2 Kasım 2013 Cumartesi

(*)


İçimde İbrahimler yanıyor görüyor musun ? Tanrının karşısına çıkacak yüzüm de kalmadı.İsyan değil benimkisi,çürümek.Önceleri sadece balkonda oturup bitmesini bekliyordum.Sonra gelmelerini bekledim.Bitmeyeceğini anladığımda saatlerce balkonun aynı köşesinde oturmaya başladım.Beklemek insanı çürütüyor. Sahi söylemediler mi  ? İbrahimi ateşe attıklarından beri ,İsayı çarmıha gerdiklerinden beri ,Muhammet hicret ettiğinden beri . Kabil kardeşinin  kanına doymuyor ve benim gözüme yeniden hayal kırıkları kaçıyor..Mesela Tanrı insanın insana yaptığı zulme dayanamayıp yeter demek istemiyor mudur ? Ya da   insanların bir birlerine yaptıklarını görüp , Tanrılıktan istifa etmeyi düşünmüyor mudur.. Lanet olası bir teras katının balkonunda bir bardak su ,küllükler dolusu izmarit,çok öksürük ,az insan ve bolca müzik.. Sahi görmediler mi ? Bütün sevdiklerim sonbaharda terk etti beni..Tüm kemiklerimi tek tek söküp gittiler. Tanrısız kaldım...



Hiç yorum yok: