14 Ağustos 2013 Çarşamba

ZOR DEĞİL...




  Suçlamak en kolayı aslına bakarsan.Benim değil onun yüzünden oldu demek bir nevi '' ben işemedim miki yaptı demek gibi bir şey''.Sonuç değişmiyor nasılsa.Yolun sonu hep aynı yöne çıkıyorsa nerden gidildiğiyle kimse ilgilenmez.Bunu bir kitapta okumuştum sanırım.Saçmalama bunu şimdi uydurdum.Burda işler böyle yürümüryor.Uydurulmuş bir hayat yaşamıyoruz neticede.Bak misal bir insanı çok seversin mesela.Onun için Dünyayı yörüngesinden çıkarıp ölebileceğine kanaat getirirsin.Güçlüsündür çünkü.Başına neler gelmiştir ve sen bir hamlede çıkmışsındır işin içinden.Ölmekten korkmazsın seni bırakıp gitmesinden korktuğun kadar.Bir şeyler olur önüne geçemezsin..Sonra gider.Aradan günler geçer,zamanlar geçer,ve hatta aylar geçer.Bir gün sokakta gördüğün insanların seni anladığını ,işyerinde ki arkadaşlarının seni alttan aldığını, hastanede doktorların yarana iyi gelir diye iğnelerle haplarla seni uyutmayı denediğini fark edersin.Böylece katlanmayı öğrenirsin.Katlana katlana küçücük bir eve hapsedersin kendini.Katlaya katlaya hayatını küçücük bir ayakkabı kutusuna sığdırırsın.Böyle olmamalıydı kahretsin yazarsın üzerine.Uykuların kaçar..Uyuyamazsın.Günler geceler gündüzler hepsi bir birine karışır sen uyuyamazsın.Başkalarının senin için üzüldüğünü gördüğünde kahredersin ama yinede uyuyamazsın.Uyuyamadığın her gece Allah'a bile eskisi kadar kızamazsın.O da bıktı artık senden.Sen de kendinden.Delirdiğini düşünmene sebep olur tavanda ki su lekesini koşan atlara benzetmenin saçma sapan bir mantık olduğunu anlaman.Sonra gülmeye başlarsın,o kadar çok gülersin ki delirmiş olmayı dilersin.Çünkü ; deliler iyidir düşünsene delisin kim nederse  bahanen ben deliyim olur.Oysa insanlar senin deli olmadığını ispatlamak için.Sürekli iyi birisi olduğunu söylemeye başlarlar.Sen kötülük etmenin ne demek olduğunu aslına bakarsan çok iyi bilirsin.Sen de kötülük etmişsindir.Sanada kötülük edilmiştir.Bilirsin işte hiç bir  şeye şaşırmamanın nasıl bir bedeli olduğunu bildiğin gibi.Sana gelip sorarlar sonra neyin var.Gece içtiğin kahveleri bahane edersin ,uyuyamıyorum lanet olası köpekler çok havladı dersin.Bir zaman sonra  kimse sormaz  ,telefonun çalmaz kendinden uzaklaşırsın..Ama yaşarsın.Daha doğrusu yaşıyormuş gibi yapmaya kaldığın yerden devam edersin yani bir kalemde silini verirsin..Gün gelir alıştım dersin.Ve alıştığında daha da uzaklaşırsın  sonunda kendinden geriye birşey kalmadığını anlarsın...
 
 
 

2 yorum:

cem dedi ki...

herkes senin acına alışır da bi sen alışamazsın, iyi mi...

ASİ YAPINCAK..... dedi ki...

Cem ne güzel yazmış ben bunun üstüne söz yazamam:)..sevgiler...