18 Temmuz 2013 Perşembe

(*)




Ben çok yoruldum canım efendim.O kadar yoruldum ki , zamanla kendi canına düşman psikopata dönüştüm.Eskiden çok konuşurdum sırf laf olsun diye ,ama malum bir gün susmam gerektiğine karar verdim.Açıkcası bıktım.Yıllardır bir şekilde oraya buraya yazı yazdım.Belkide birazda bu beni ayakta tutmayı başardı ,yazı yazmak benim kusma biçimim.Bir zaman sonra gerçekten kusmaya başlayınca ve her sabah bu kabusla uyanınca yazmanında bir faydasının artık olmadığını anladım.Akşam yukarıda ki şarkıyı belki inanmazsın ama tam 100 kez dinledim.Dinledikçe insanın içine daha çok işleyen müzikler vardır buda onlardan bir tanesi.Müzik eskiden ruhuma iyi geliyordu artık ağzımın içinde ediyor.Bana nasıl bir kötülük yaptıklarını anlatsam , dilim söyleyeceklerinden utanır.Gündüzleri oruçlu , geceleri perişan.Uzak olmamı istediler benden.O yüzden cehennemin en dibine attılar.Benim derimin nasıl yüzdüler sen bilmezsin canım efendim.

1 yorum:

cem dedi ki...

bu halleri bilen, ilk cümlende ne yaşadığını anlayan insanlar mevcut. yani yalnız olmadığını bilmenin bi faydası vardır belki diye düşünerek...

sn yine de yaz bir şeyler, iyidir...