9 Temmuz 2013 Salı

(*)




Çok özledim seni,


Ve bunu kimseye söyleyememek ne kötü.Yaşamaya gücüm kalmamışken ,kime neyi anlatayım ki.İyi olmanın beş kuruş etmediği bir Dünya burası.Ve ben vazgeçenlerin en kralıyım.Hastalıkta , sağlıkta umrumda değil.Yas tutmanın her çeşidini öğrendik biz paşamdan öteye gitmiyor delikanlılığımız.Biz halbu ki hepsini yaşadık gördük.Yanına geldiğimde bir bir anlattım sana , yaşıyor olsaydın muhtemelen gülümserdin.Olsun ben öyle varsaydım.Herşeyin çok olduğu bir dönemden geçiyoruz.Ve ben bütün yol arkadaşlarımı yolda kaybetmenin çazresizliğindeyim.Ölmek önemli değilde , neyse işte.Zaten bizim ocağımıza incir ağacı dikileli yıllar oldu.

4 yorum:

Vişne Çürüğü.. dedi ki...

Neden bilmiyorum bu yazıyı okuduktan sonra içime bir ağrı sapladı. Sezen Aksu'nun bu şarkısını ben de çok seviyorum biliyor musun. Bu özlem hiç geçmek bilmiyor sanırım Ateş Böceği. Üzülme desem hiçbir şeyi değiştiremiyorum biliyorum. Sana sadece şunu söylemek istiyorum; Yalnız değilsin. Bir yerlerde seninle aynı acıları yaşayana, aynı mutsuzlukla uyanan insanlar var. Ve ben senin yazılarını okumayı çok seviyorum. Sadece söylemek istedim. Hepsi bu.

Ateş Böceği dedi ki...

Sağolasın teşekkürle.

cem dedi ki...

öyle bi "yol arkadaşım" yazısı yazmıştım... o samanlar hala aynı yoldaydık üstelik.

sonra;

çok özledim seni.... diye başlayan cümleler, bitmeyen...

Ateş Böceği dedi ki...

Hasretten ölünmüyor da , bazı cümlelerin hiç sonu gelmiyor sonrasında.