18 Haziran 2013 Salı

(*)





Günlerdir annemin öldüğü gün geliyor aklıma.Pembe kazaklı hali.Hiç elinden bırakmadığı sigarası , beni yanına çağırıp usulca ''kızım ben ölüyorum '' deyişini hatırlıyorum.2 ay ömür biçmişlerdi doktorlar.1 ay yaşadı.Mengeneye sıkıştırdılar benim kalbimi , yoksa bu kadar acımazdı.Annenin kaderi kızına dedikleri doğrudur belki 40 yaşındaydı öldüğünde.Çocuktum genç dediklerinde , genç değildi ki 40 yaşındaydı dedim.32 yaşındayım her gece ciğerlerim sökülüyor.Geçen akşam hastanede kadının bir tanesi ''İnsan ciğerleriyle kavga etmemeli ölmek için gençsin dediğinde ,annemin gülümseyişi geldi aklıma geç bile kalmış olabilirim aslında..

Hiç yorum yok: