5 Kasım 2012 Pazartesi

BU HAYATIN FALANLARI , FİLANLARI.

Yaşamayı öğrnememek diye bir gerçek var  bulaşıcı bir hastalık gibi sanki.


Bir şaşkınlık şarkısı olarak besteliyorum aşkı 
Kaprisli notalar, huysuz sololarla 
Bekçisi olmayan geceler denk geliyor bana, 
Çaresiz bekliyorum, 
Düdük çalıyorum, 
İki el ateş ediyorum havaya. 
Gecenin bir yarısı oturup ağlıyorum bir çocuk parkında 
Ulumak gibi ağlıyorum 
Köpekler koşuyor sağımda solumda 
Tanrım! 
Diyorum sadece 
Başka bir şey diyemiyorum zaten o an. 
İyi niyetli ve sevimli bir kızdan kalanlar 
Sallanıyor durmadan boş salıncaklarda 
“Üzgünüm” diyor, 
Bir mutluluk şiiri yazamam bu saatten sonra! 
Yoksul çocuğuydun sen benim 23 Nisan sabahımın 
Şiir okutmadım sana, folklor oynatmadım. 
Yoksulluk diyorum, 
O an, 
Ucuz lafların çalılarına takılıyor şiirimin elbiseleri. 
Sen tuz ol en iyisi sevgilim 
Ben ekmekle duruma müdahale edeyim. 
Bırak hazır soyunmuşken 
Kuru öksürüğüne elma kabuğu ve tarçın tavsiye edeyim. 
Tasfiye ettiler beni kediler aralarından 
Yar olmaz bundan sonra sarmandan sana. 
Beni tasfiye ve tavsiye arasındaki karışıklıkta 
Müsait bir yerde bırak sevgilim. 
Hem otuzumu geçtim azıcık 
Gerisini ben yürürüm artık. 
Çizgili olsun, buruşsun yüzü, 
Şiirlerim için yaşlanma etkilerini geciktirici krem kullanmayacağım. 
Yokuş aşağı şarkımı söylerdim, sarhoş 
“Kanatlarım vardır benim uçarım” 
Koşup kaşe kabanından yakalardın uyduruk şarkılarımı 
Ne çok ısıttın beni, 
Ne çok ısıttım seni, 
Buruştu ve kirlendi 
23 Nisan’da takılan simli ve tül kanatlarım 
Kurtulamadım, üstümde kaldı. 
Ben sevgilim... 
Bir çocuk bayramı gibi yaşamak isterdim her aşkı 
Cezaya kaldım. 
Bir mutluluk şiiri yazamamaktan dolayı 
İmlamı iyice bozsam da farketmez artık. 
Kime ne “de-da”ları ayırmasam? 
Noktalarda durmasam, 
Bir ünleme koşsam yalnızca, 
Sonu uçmak olan çığlığa. 
Kime ne anlatarak bitirsem hayatımı? 
Ölümüme de bir şiir yamar nasıl olsa birileri artık.


(*) Didem MADAK.

2 yorum:

Yazgüneşi dedi ki...

bu yaşamayı öğrenemeyenler de
hep erkenden gidiyorlar sanki...

zoraki belletilmiş olanlar var bir de..
ne ölü
ne diri
......

novella / विश्व dedi ki...

hiç bir şey sonsuza kadar bitmez ;) bak ben bu sabah duydum bu sözü... sen de duy emi. öperim kanatlarından.