3 Temmuz 2012 Salı

(*)




(*) Oysa, benim kedilerim ölüyor. Ona kaç kere söyledim, belki bin kere, “erken gel” dedim, “kediler ölüyor.” kediler ölünce ne olduğunu çok iyi bilir; ben fena etkilenirim bundan. bu yetmezmiş gibi bütün çaylar dökülür./ ECE TEMELKURAN


Ne zaman seninle aynı rüyayı görsem..Ne zaman bir yerlerde hala umudun var olduğuna inansam içimde ki çocuk telaşa kapılır..Pazar yerine döner ruhum.Beklemekten umut etmekten , kimi zaman isyan etmekten .Öyle ya da böyle ..Ya çok yimser ya çok karamsar.Çocukluğumdan beri bu böyle Sanki iyi şeyler olacakken son anda  tel kopar ..Oysa ben ..Hayattan bunca yıldır ne istedim sahi ? Ve hayat ne verdi ki istediklerimden ? Bazen yeterince istemedim mi acaba ya da isteyemedim mi usulünce diye kızarım kendime..Düşünüyorum da ne çocukça ne safça ve bakıldığında ne kolay isteklerim olmuş hep..Çoğunlukla gerçekleşmemiş düşlerim her gece hesap sorarken ,çok çok zorla gerçekleşenler ise günü gelmiş üzmüş beni..

Bazen insan bir başkasının yüreğin de kendi aksini örür ..Gördükçe sever , sevdikçe şaşırır ..Önce sevinir sonra ürker ..Bırakıp giderse der ..Bırakıp giderse ..Kendini bir daha bu kadar yakından görmemekten korkar.Çünkü ; o gördüğünü öylesine ,öylesine çok sever..İnsan ruhuna eş ,ruhunu dinleyen ,duyan , anlayan insanların yanında daha da zenginleşir .Ama içine hep o korku kemirir.Ya giderse.Ya o tel koparsa.Diye diye tüketir kendini ...Zaten çok daha önce  kopan tellerden  örülü bir duvar geliştirir insan kendine zamanla .Dikenli can yakıcı o tel insana önceleri haz verir bir zaman sonra sanırım alışır kimsenin görmediği iç kanamalar yaşamaya.

Sırf bu yüzden belki de hiç kazananların safında olmayı beceremedik.Biz kaybedenler kulübünün ilk ve en ön  sıradan el sallayan üyeleriyiz.Kimi zaman aşkla sınandık , kimi zaman yoklukla , belki en çok yalnızlıkla  her şeye rağmen takım tutar gibi sevdik . Beklentisiz ,coşkulu , kaybetmekten korkarak.Ne zaman kazansak , içimizde ki çocuk telaşlandı .. Ve kazandığımızı sandığımız zaferler  bir zaman sonra hesap sordu bizden .

(*) Adın üç kere geçti saçma sapan bir filmde yalnız olsam çok ağlardım ama annem bakıyordu otoban dolusu gürültüyü sıkıştırıp beynime anne dedim, hadi çay koy da içelim.. /ALİ LİDAR

3 yorum:

cem dedi ki...

en azından orda yalnız değilizdir, değiliz yani o kaybedenler safında.

http://www.youtube.com/watch?v=QuU0HcP7d0s

cem dedi ki...

o şarkı, kaybedenlerle ilgili güzel şeyler söyler...

ki kaybedenlerdir edebiyatın ve hatta sanatın ayakta kalmasını sağlayanlar...

matias dedi ki...

kaybetmekten pasımıza duseni alana kadar; kaybetmeye devam..