9 Nisan 2012 Pazartesi

(*)


Gözlerin bir yeşil fanilaydı balkonda uçuşan 
Sicim yağmur taklidi 
Bıkmıştım zor geçen kışlarımı anlatmaktan 
Bardağa birkaç çiçek ıslamaktan. 
Parmağımın ucunda kırmızı kenarlı bir bulut 
Onu uzatırdım sana, yalnızlık gibi iri bir damla 
Parmağıma düşen bir damla kandı aşk. 

Seni sevince pazara çıktım sevinçten 
Enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan 
Oturup ağladım sonra, şaşırdın. 
Bu “süper” oluşta canımı acıtan bir şeyler vardı. 
Canımın acısıydın. 
Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım. 
Sevişmiştik. 
Evde binlerce tespih böceğinin ayak izleri 
Sevişmiştik. 
Biri başımdan aşağı pırıltılarla dolu bir sözlüğü 
boşaltmış gibi 
Seni sevince kıpırdayan her şiiri 
Kahverengi bir çaydanlıkta saklıyorum. 
Sonra gittin. 
Birlikte kışlıkları naftalinleyecektik. 
Söz vermiştim unutmayacaktım gözlerini 
Bir yeşil fanila gibi ipte, alıp ütüleyecektim. 
Herkese iyi akşamlar demeyi öğretecektim gözlerine. 

Sonra gittin. 
Çocuk oldum bir daha, ağladım. 
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı. 
Kitaplar, aşk, her şey. 
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım. 
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım 
Sonra gittin. 
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi. 
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı. 
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı. 
Söz dedim, söz verdim. 
Ruhumu gömdüğüm yer hala belli. 
Güneşi özledim, sonra seni 
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım. 

Sonra gittin 
Gözlerin bir yeşil fanila unutulmuş balkonda 
Sicim yağmur taklidiydi 
Artık iyice inceldi.

Didem Madak

4 yorum:

matias dedi ki...

iyiymis..

nil dedi ki...

"Seni sevince pazara çıktım sevinçten
Enginar aldım “süper enginarlar” diye bağıran adamdan"

amelie'nin repliğini anımsattı..

Yazgüneşi dedi ki...

her okuduğumda Didem den bir şiir
içimde bir yer
pek acıyor
hep acıyacak

safransarı dedi ki...

Gitmek mi zordur kalmak mı ?