6 Mart 2012 Salı

(*)




Bir zamanlar meydan okumak isterdim. 
Kaç meydanını okudum da bu hayatın. 
Yalnızca iki harfini öğrendim: 
H! 






(* ) DİDEM MADAK 

3 yorum:

Yazgüneşi dedi ki...

Didem Madak şiirleri..
hep böyle
vurucu..
bildi birşeyleri için için hep belki...

Ateş Böceği dedi ki...

İnsanın içini acıtıyor sakin ve sıradan cümleleriyle .Kim bilir belki hayatta olsaydı daha neler yazardı.

infantulus dedi ki...

ah
ne de kısa
(nasıl da kısa)
ne derin
ne acı
ne hüzünlü
ne bu şarkıdaki gibi
ne ne
ne tuhaf bir kelime
ve iki harfte
çok saf temiz derinde bir duygu
meydan okumasan da ah
meydan okusan da ah

sağlıkla mutlu kalınız