2 Şubat 2012 Perşembe

(*)

Şimdi içi bir sürü gereksiz ayrıntıyla dolu olan çantamı alsam , oturduğum masayı , işimi , evimi yaşadığım şehri ilk uçağa atlayıp bir daha geri dönmemek üzere bırakıp gitsem ve kimse nereye diye sormasa iyi olurdu.Öyle çok mutlu olmak için falan da değil sadece gitmek için.Aslında daha önce de defalarca bu çekip gitme isteğiyle karşılaştım.Hatta bir seferinde gidebilmeyi başarmıştım.Ama işte insan öyle yaşadıklarını portmantoya asıp gidemiyor.Neyse işte,

8 yorum:

Nehir İda dedi ki...

Gitme isteği kadar pusuda bekleyen başka hiçbir duygum yok sanırım.

Erkan Şen dedi ki...

Esas kurtuluş kendinden gidebilmekte Ateş. Değil şehirler, ülkeler kıtalar dahi değiştirsen kendinden gidemedikten sonra hepsi boş...

CEPAYNASI dedi ki...

benim için çok tanıdık bir duygu...
ama hiç bu cesareti gösteremedim!

y. dedi ki...

defalarca gittim. sandım ki durulur yaşadıklarım, sandım ki gidersem onsa sesi hiç duymayacağım. nereye gitsem benle geliyordu sesler görüntüler. gene de uslanmadım, beraber kaçalım mı...

Ateş Böceği dedi ki...

Nehir İda : Her an bir yerler de karşıma çıkıyor benim de ve malesef her seferinde daha şiddetli oluyor.

Erkan Şen :Biliyorsun işte ben yine her zamana ki gibi kendimle kavgalıyım bu sefer biraz uzun oldu sadece ..

CEPAYNASI :Ben bir defa gittim geri döndüğüm de çok daha kötüydü ama her şey değişmişti ve bu çok iyiydi.

y.:Elbette senden daha iyi yol arkadaşı mı bulacam :)

Nelson Souzza dedi ki...

Hello! My first visit, will visit you again. Seriously, I thoroughly enjoyed your posts. Congrats for your work. If you wish to follow back that would be great I'm at http://nelsonsouzza.blogspot.com
Thanks for sharing!

beenmaya dedi ki...

gidiyorsun da kendini de aynı kendini de aldıktan sonra nereye?

infantulus dedi ki...

gitmek üzere
milyonlarca cümle
gitmekse
sadece gitmek
kelimesiz
sessiz
pattanadak
hayallerde en çok da
hoşça git
en azından
düşüncede duyguda