24 Aralık 2011 Cumartesi

(*)



Her insanın bir hayat hikayesi varsa eğer , benim hikayem annem öldüğü gün başladı.Ve ben o gün Tanrıyla tanışmayı çok istedim.Bilirsin işte herkesin acısı kendine , ben oturup acılarımın başını beklemeyi öğrendim.Ve kalbimin ortasına hiç menekşe ekmeyi beceremedim.


12 yorum:

Yamalı cümleler dedi ki...

Elbet bir gün öğreneceksin o tohumları ekmeyi...

seda dedi ki...

acıları hayatınn bir parçası olarak gördüğünde kalbinin ortasında güzel bir menekşe bulacaksın...

la luna bir yer dedi ki...

Bu şarkı ne güzeldir. Şebo bu şarkıyı depremde ölen ablası için yazmış bir de.


O menekşeler...Onları en iyi sen büyüteceksin yine.

David Caine dedi ki...

Ve Buldugun Menekşe,Sen Ekmedigin Halde Kendiliginden Açacak..

David Caine dedi ki...

Her Ne Acı Çektiysen İliklerime Kadar Hissettim Bu Gece...Seni Hiçbir Şekilde Tanımıyorum Ve İsmini Dahi Bilmiyorum..Ama Hissettim..Garip..Çok Garip.. (İstersen Bu Msjı Okuduktan Hemen Sonra Silebilirsin )

Nehir İda dedi ki...

Na garip. Aslında belki de garip değil de annesi ölen birine ne dersin diye sorsalar yanıtsız kalacakmışım bunu anladım. Cidden ben hep babalar gidiyor sanarak büyüdüm:(( Ve o menekşelerii ben ölümle tanışınca hiçç yaşamıma sokmadım. Ne soyut ne somut.

"ELİF" dedi ki...

Her bitiş bir başlangıca gebedir.
Allahım seni duymuştur ama sen o acıdan onu duyamamışsındır...

Kalbin hep kardelenlerle dolu ama bir cesaret çıkamıyorlar,hadi onları cesaretlendir...
Sevgimle...

neslinnce dedi ki...

Ateş böcüüü. Her kaybın yeni bir kazanç olup olmayacağını ancak yaşayarak öğrenebiliriz.

vaktin olursa aşağıdaki linki ziyaret etmeni çok isterim.

Sevgiler

http://neslinnce.blogspot.com/2011/12/kiyi-kose-kalmis-kitap-vaaarr-miiiii.html

FelisJunior dedi ki...

Olá! Boa tarde!
Musica linda! Gostei!
Feliz Ano Novo!

FelisJunior dedi ki...

Olá! Bom dia/tarde!
Musica linda e emocionante!
Feliz Ano Novo!
Bye!

beenmaya dedi ki...

yüreği kocaman olanlar ne o menekşeyi ekmeyi becerebilirler ne de o menekşeden vazgeçebilmeyi...

Yazgüneşi dedi ki...

kim neyi ne kadar söylerse söylesin
hiç
ama hiç birşey
birinci derece yakın kaybının tesellisi olamaz
biliyorum..
menekşeler hep anne kokar değil mi...
hep anne kokarlar....
belki de bazen susmak en iyisi